در روايت ديگرى ، از غلام على بن ابىطالب ( ع ) چنين آمده است : هنگامى كه محضر اميرمؤمنان ( ع ) رسيدم ، ايشان به امام حسن و امام حسين ( عليهماالسلام ) فرمود : . . . تكفيان مقدمه ثم ائتيا بي الغريين فانكما ستريان صخرة بيضاء فاحتفروا فيها فانكما ستجدان فيها ساجة . . . فإذا ساجة مكتوب عليها : هذا ما ادّخر نوح لعلي بن ابيطالب ( ع ) « 1 » ؛ . . . . « براى قسمت جلوى آن ، كفايت مىكنيد . سپس مرا به الغريين ببريد . شما در آنجا يك صخره سفيدرنگ مىبينيد . آن را بكنيد . يك چوب درخت ساج را در آن مىبينيد . . . ناگهان مشاهده مىكنيد روى آن ساج نوشته شده است : اين همان چيزى است كه نوح ( ع ) براى على بن ابىطالب ( ع ) نگه داشته بود » . ما آن حضرت را در آنجا به خاك سپرديم و به‌سمت منزل حركت كرديم ؛ درحالىكه از لطف پروردگار در حق اميرمؤمنان ( ع ) خوشحال بوديم . علامه مجلسى نيز روايتى را به نقل از محمد بن حنفيه نقل مىكند كه با روايات پيشين در تعارض نيست . در اين روايت چنين آمده است : سپس امام حسن ( ع ) به پا خاست و بر اميرمومنان ( ع ) نماز خواند ؛ درحالىكه مردم پشت سر ايشان نماز مىخواندند . هفت بار تكبير گفت ؛ همان‌گونه كه پدرش به او سفارش نموده بود . سپس تخت او را جابه‌جا كرديم و خاك را كنار زديم . ناگهان با قبرى كنده شده و ساجى كه كنده‌كارى شده ، مواجه شديم كه روى آن نوشته شده بود : « اين همان چيزى است كه جدش نوح ( ع ) براى اين بنده صالح پاك و پاكيزه‌شده نگه داشته است » . هنگامى كه خواستند پيكر مطهر امام على ( ع ) را پايين بياورند ، از ندادهنده‌اى شنيدند كه مىگفت : « او را به‌سمت خاك پاك پايين بياوريد ؛ چراكه حبيب ، مشتاق حبيبش است » . مردم در اين هنگام ، تعجب نمودند و شگفت‌زده شدند . امام على ( ع ) قبل از طلوع فجر به خاك سپرده شد . « 2 »

--> ( 1 ) . الارشاد ، شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 50 و ج 1 ، صص 23 و 24 . ( 2 ) . بحارالانوار ، محمدباقر مجلسي ، ج 42 ، ص 295 .